Constantino Martinez Uriarte
Uribarriko askok gogoratuko dugu oraindik gaur dakardan pertsonaia: Constantino Martinez Uriarte. 1911ko azaroaren 11an jaio zen Uribarrin. 111111, hamaiketako umea esan genezaioke. Ba hori gutxi bailitzan eta bere biografia ofizialari jarraiki, Constantinok hamaika urte zituela Bernardo bere osaba apaizaren begiradapean Kantabriako Caldas de Besayako Dominikarren Eskola Apostolikora sartu zen.
Gurasoak Rafael Martinez – herriko errementaria-
eta Simona Uriarte ziren. Bikoteak hamar seme-alaba izan zituen eta Constantino
gazteena zen.
1936an apaiztu zen. Erroman ikasten ari zela
gerrak penintsulara ekarri zuen eta kapilau bezala aritu zen Valladolid eta Palentziako
fronteetan. 1947an Peña de Franciako santutegiaren berreraikitze lanei ekin
zien eta lantegi horretan eman zuen bere bizitza. 1991an gaixotu eta urte
hartako maiatzaren 24an hil egin zen Madrilen. Peña de Franciako santutegian dago ehortzita.
Bere idazkien artean bada bat, Federico bere
anaiaren bizitza laburbiltzen duena: “Federico Martínez Uriarte: un sacerdote mártir”, 1988an argitaratua.
Hurrengo batean arituko naiz Federiko anaiari buruz.
Constantino Uribarriko sendi-etxera sarri
itzultzen zen, batez ere udetan.
Muchos ullibarritarras recordarán
aún el personaje que hoy traigo a este
rincón: Constantino Martínez Uriarte.
Nació el 11 de noviembre de 1911 en Ullibarri. 111111, podríamos decir el niño de los once.
Por si fuera poco y según su biografía oficial, cuando Constantino tenía once
años ingresó en el Colegio Apostólico Dominico de Caldas de Besaya en Cantabria,
bajo la tutela de su tío sacerdote Bernardo.
Sus padres fueron Rafael
Martínez -herrero del pueblo- y Simona Uriarte. La pareja tuvo diez hijos y
Constantino era el menor.
Se ordenó sacerdote en
1936. Marchó a proseguir sus estudios en Roma pero la guerra le trajo a la
península y ejerció de capellán en los frentes de Valladolid y Palencia. En
1947 inició la reconstrucción del santuario de Peña de Francia y pasó el resto
de su vida religiosa en ese objetivo. Enfermó en 1991 y falleció el 24 de mayo
de ese año, en Madrid. Está enterrado en
el santuario de la Peña de Francia.
Entre sus escritos
podemos remarcar “Federico Martínez Uriarte : un sacerdote mártir” (1988) dedicado a
su hermano fusilado en 1936. En próxima ocasión escribiré sobre Federico.
Constantino regresaba a menudo a la casa familiar de Ullibarri, especialmente en verano.
![]() |
| gerra kapilau bezala / capellán de guerra |
![]() |
| 1951ean, Constantino eskuinean, Uribarriko elizarantz / 1951, Constantino a la derecha, camino de la iglesia de Ullibarri |
https://www.youtube.com/watch?v=L-IEr8Jtp2w&t=185s
https://eu.wikipedia.org/wiki/Constantino_Mart%C3%ADnez_Uriarte



Iruzkinak
Argitaratu iruzkina